1998,İstanbul Bahçelievler
Boş bu evimin odalarını loş sokak lambaları aydınlattı
Koş yine aynı kaldırımın başındayım ben
bak hepsi sana ayrılmış halde kalbimin odaları,
sen bir kurtarıcıydın bir peygamber oldun
Musam,ümmetin bir kişiydi;
Gözümden akan denizi yanaklarımdan ayırdın
Bende rüzgar olup ayırdım saçlarından bir tutam
İzin ver hey ağam ben de gideyim
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma
Devamını Oku
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma




Yüreğinizin nefesi sağlık kelâmınızla şiir çağlasın
Yorumunuz güzel olmuş, beğenerek selâmladık.
Her şey gönlünüzce olsun Sn Samet Sergen Durgut bey
En derin saygılarımla...başarılar dilerim,
Esen kalınız her daim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta