yalnızlığımın mahkumu oldum odamda
yalnız sere serpe kala kaldım
duvarlara sen dıye konuştum saatlerce
sesizliyin yalnızlığı oda mahkumu çevırdı beni
esen ruzgar serın estı o esen ruzgar senmiydin
yuzume çok yumuşak dokundu aynen senin dokunuşundu
içim bir hoş oldu sen geldın dıye sevinç çığlıkları atım
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta