Sorgusuz sualsiz sevmeli insan,
Karanlıkta aydınlık edebilmeli geceyi,
Giderken sevgili olma arkasından ağlayan,
İnsan bilmeli delice gönülden sevmeyi.
Dağlar sıra dağlar engel oldu kavuşmaya,
Oysa ki seni canımdan bile çok seviyordum,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta