Bir adım atsam, uçurumdan düşer gibi oluyorum yokluğunda.
Sana uzanan ellerimde hâlâ yalnızlığın kokusu var.
Geceleri, adını sayıkladığım bir kabusla uyanıyorum
Bir zamanlar…
Elimi tuttuğunda, yüreğim ısınırdı.
Bir gülüşünle yeniden hayat bulurdu bedenim.
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta