Özle Yârenlik! Şiiri - Seçil Karagöz

Yine hüzün çöktü deli gönlüme,
Arada bir böyle olur nedense;
Unumu eledim, elek yok oldu;
Elenen un ise toz duman oldu!

Özlemler hüzündür deli gönlümde,
Geçmişi unutmak çok zor nedense;
Sonunda saç sakal bembeyaz oldu;
Sanki değirmende kar yağmış oldu!

Dilerim Yaradan versin gönlünce
Herkese, ayrım yok, hâl bu nedense;
Beyaz küçük yalan arada oldu,
İşe yaraması bir çözüm oldu!

Herkesin dileği vardır gönlünce,
En hayırlısını iste nedense;
Dil, kalp, dimağ ile hep kabul oldu,
Müselles gücüyle görkemli oldu!

Herkes layık değil deli gönlüme,
Gönlüm kolay kabul etmez nedense;
Elbet güven, saygı kriter oldu,
Her zaman eleyen bir elek oldu!

Çiçekler açardı bazen gönlümde,
Mevsimler karıştı bir yol nedense;
Aslını yitiren fasıl yok oldu,
Belki de böylesi hayırlı oldu!

26.06.2026