Çok laf yiyip, çok söz işitmişiz.
Yüreğimize taştan duvarlar örmüşüz.
Özgürlüğümüzü vermişiz başkalarının eline.
Artık kapılar açılsa da
Duygularımız hapis olmuş içimize.
Birçoğumuz,
Artık alışmışız kendi sessizliğimize.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta