Ölüm nedir bilmezdim özgürken
Zincirler paslanmıştı toprak altlarında.
Güzel günler vardı hep hatıratlarımda,
Üzülmek aykırıydı özgür ruhlara.
Rengarenk bir çınar dururdu ateşin karşısında,
Kötülük yaşayamazdı yapraklarının altında.
Eğilmek yoktu hiç bir zaman ruhumda,
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta