Özgür İnsan Şiiri - Şenay Tek

İnsanlar altmış yaşına kadar tüm mesailerini etiket toplamak için harcarlarlar.. Bütün hayatlarını "Elalem ne der" terör örgütü için ziyan ederler..

"güzel, başarılı, bakımlı, entel dantel v.s.." desinler diye kılıktan kılığa girerler... Topladıkları tüm etiketler ise ölümle birlikte yıkanır, paklanır..İnsan Allahın huzuruna pir-u pak gider..Vasıfsız, sıfatsız, ünvansız gider..Yani 360'ı tamamlar, sıfır noktasına geri döner...Musalla taşına yatırıldığında ise doğarken kendisine ebeveynleri tarafından verilen ismi bile kalmaz..."Er kişi niyetine" denir...Ve ebediyete uğurlanır..

özgür insan, kendisini bu kuruntulardan kurtarmış, etiket peşinde koşmayan, kendisinin ve kollektifin iyiliği için yaşayan insandır...Öz-gür insan özü gürleyen insandır..Bilirsiniz, gök gürültüsünün topraktaki tohumları çatlatmak gibi bir görevi vardır...işte özü gürleyen insan böyledir... Onun suskunluğu bile, insanların beden toprağında gömülü olan tohumları çatlatmaya muktedirdir... Bu insan bilir ki;

Vasıflar,etiketler insanlara sonradan eklenen ârazlardır..Aslolan cevherdir..Aslolan Özdür..