Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Hiç kimse! Ben her hecede seni okuyacağım, her şarkıda seni mırıldanacağım, her gece seni anlatacağım yıldızlara.
Kimse bilmeyecek..
...
Durup dururken gülümseyeceğim, kimse anlamayacak aklımdan senin geçtiğini..
Bazen sen akacak göz pınarlarımdan.
' Neyin var? ' diyecekler.
' Hiç ' diyeceğim ' Hiç bişey.. '
Yanımda sen yoksan neyim olabilirki benim kocaman bi HİÇ'ten başka?
Sonra birileri gelecek yerine, sen olmak isteyecekler utanmadan! İmkansız olduğunu sen dahil kimse bilmeyecek..
Senin yerin başka bende, bambaşka..
Ben sana susacağım çığlık çığlığa, kimse duymayacak.
Hayallerini yaşayacağım, kimse görmeyecek.
Gün gelecek yorulacağım.
' Ben.. ' diyeceğim.
' Onu.. ' diyeceğim.
Sonrasına gücüm yetmeyecek..
' O kim? ' diye soracaklar bana.
' O herşeydi! ' diyeceğim.
Sonra ekleyeceğim içimden,
' O herşeydi.. Ve anlamlı olan herşeyi alıp, gitti.