özgür düşler
ey çürüyen insanlık! sümerli şair ludingirra ile aklım karıştı
dört bin yıl evvelki o sızı; ‘annem bir dağ geyiği-tan yıldızı’
sen şerden beslen kan emici, kalleş zebani, mevsim kıştı
inanna zalim; özgür-sessiz çığlık sonrası-korkudan sıvıştı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Gazeteci yazar Yusuf AKÇURA anısına...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta