İste ömrümü ömrüne katayım
Malımı mülkümü yoluna harcayayım
Kalbimi bir daha açmamak üzere kilitledim
Sen gelene kadar açmamaya karar verdim
İste ayaklarına paspas olayım
Akma ey gözyaşı bu âma gözlerden
Bilirim düştüğün yerde kuruyup gideceksin
Ve büyütmeyi umduğumuz çınarları
Ne yapsan da yeşertemeyeceksin
Keder mi bu, elem mi çektirdiğin
Bir tanesin bu faninin kalbinde
Ezelden ebede kadardır bu
Yokluğunun açtığı yara derin
Zehir tesiri verir bedenime
Ancak tebessümün iyi edebilir
Tut elimden çek çıkar, beni
terk ettiğin engin karanlıklardan
Duydum, gideceğimiz yerde
sevinç, huzur ve mutluluk var
Burada ise sadece göz yaşları akar
Versen de müsaade bana
Çıksa ya gözlerim yüzünde bir gezintiye
Kalem kaşlardan inseler bal dudağına
Sonunda şiire ilham olan gözlere
Görmediğim böylesini ömrümde
Ve o lahzada değdi kalem kağıda
Akla düşen bir çift göz hayaliyle
Çalan arkadaki aşk şarkıları
Yarışabilir mi sana yazdıklarımla
Kağıda yazabildiğim
Şunun binde biri kadar sevseydin beni
Bir ömür kurardım düşünü o gözlerinin
Yazardım ya şiirler elimden düşene kadar kalem
Şimdi isterim son olsun bu lütfen
Gelseydin ya bana beyazlar içinde
Trende bir buldum bendimi
Anladım sen çoktan gitmişsin
Sanardım senli günler ilelebet
Kanmadan yürümek bu yolu ne mümkün
Gezdim çok, bir sende düştüm
Hatırlamıyorum bundan önce
Bu kadar aciz, çaresiz, masumane
Bakmamıştım başka hiçbir çehreye
Aşkın içimi ısıtan bir ateş gibiydi
Çevremdekilere bulaşan bir neşe yaratırdı içimde
“Kalbinde bir güzeli taşıyor olmalı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!