Sonra bir çığlık, deler geçerdi zemheriyi,
Sızardı karanlığın koynuna.
Kulağımın taa için otururdu.
O an, bozulurdu tüm kızlıklar,
Melekler kanatlarını koparırdı kederden,
Kanları siyah akardı.
Babalar feryat eder,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta