Özel Olanların Dünyasından

Özel yaratılanların dünyasından,
Kan kırmızı bedenimi
Hizmetkarın kılmaya geldim.
Çıkışı sana, girişi yokluğa giden bir dünyadan,
Nefesimi zihnime kadar çekip
Atıldım boşluğa ben,
Sen beni yanına al diye.

Hem bıraktım beni özel yapan ne varsa,
Atılmadan önce boşluğa;
Çıkışı kalbine, girişi hiçliğe giden dünyada
Soyundum oracıkta,
Ki beni sende ben yapan ne varsa görebilsin
Seni bende sen yapan o küçük kız.

Özel olmayanların dünyasında
Sendeki ben, yalnız sokaklarda,
Çaresiz caddelerde saçı neşeli kim varsa,
Omuzundan tutup beni sana haykırmakta,
Çıkışı sana, kalbine diye
Terk ettiğim özel yaratıların dünyasında bile
Duyulmamış bir tonda.

Ancak bu dünyada kimse işitmiyor beni.
Bana bendeki senin yolunu gösteren çıkmadı.
Oysa ben bembeyaz yüzümü
Sana göstermeye geldim.
Aklımın ve ruhumun derinlerini gören
Bir tek sendin dünyamda,
Bedenimin kıvrımlarını avucuna al,
Gülen kalbine sar istedim.

Çığırışlarımın takati kalmadı,
Bendeki benin düşüyorum peşine,
Belki ancak o zaman,
Gösterir caddeler seni bana,
Neydim ben bu yeni dünyada?
Bayağı bir suskunluk kapladı içimi,
Tembel bir çaba sardı zihnimi,
İçinde sen geçmeyen ben
Kıyıya her vuruşunda biraz daha ufalanan bir dalga gibi,
Kendi yokluğuna sürüklüyor beni.

Korkuyorum,
Hayatın zaman duraklarında,
Biriciklerin dünyasında bile görülmemiş,
Gölgesiz bir sevda
Perdenin ardındaki sessizliğe hapsolacak diye.
Hayatın kaygı istasyonunda,
Ruhumun ayak izleri kayboldu birden,
Dipsiz bir ışık bedenimi sardı,
Arzularım zihnimi azat etti zincirlerinden,
Gözlerim sana doydu,
Kulaklarım senin ülkenden gelen haberlerle doldu,
Göğsüm…

Şimdi habersizce geldiğim dünyadan,
Biricik olmayanların dünyasından,
Sessizliğe bir çift kürekle uğurlanıyorum.
Bendeki benin seni keşfi
Son müdafaam olacak
Ruhların çağırıldığı o mahkemede.