Gönlümü gönlüne mihman eyledin
Gönülden almadın gönlümü aldın
Gönül dili ile çalıp söyledin
Gönülden çalmadın gönlümü çaldın
Gönül sarayının kapısı zardan
Gönül sarayımın sensin mihmanı
Gönlümü gönlünden tutma gönülsüz
Can cananın canı cananım hani
Gönlümü gönlünden etme gönülsüz
Duyulmaz mı acep gönlümün sesi
Issız mezar bekler beni
Gelsen artık neye yarar
Olacaktın benim hani
Olsan artık neye yarar
Yeter gayrı cevri cefan
Dinleyin erenler dertli sazımı
Tele gelmeyeni tele getirir
Nasıl anlatayım yare nazımı
Dile gelmeyeni dile getirir
Güzel seven gönül dağları aşar
Gezer durur oldum gurbet elleri
Gezdiğim yollarda izler perişan
Esti hoyrat kırdı gonca gülleri
Yüzdüğüm göllerde kazlar perişan
Kurudu gözümün pınarı seli
Dolup taşsa sensiz bu koca cihan
Sensiz gözlerime sanki boş gelir
Dayanır mı hiçbir yürek hiçbir can
Sensiz yazlarıma sanki kış gelir
Kör oldu gözlerim söndü ışığı
Yollarına her gün çıkıp bakardım
Gelmedin ki neden ölene yakın
Göz yaşımı senin için dökerdim
Silmedin ki neden belene yakın
Niye benim bahtım kara yazılmış
Bu derdime çare olmaz
Gel hey gönül gönülden gel
Yalan dünya sana kalmaz
Gel hey gönül gönülden gel
Gönül kapım her an açık
Gönlümün yarısı güllerin gülü
Güllerin içinde güle seslendim
Yıkılası zalim bu gurbet eli
Ellerin içinde ele seslendim
Yeter artık bırak yakamı felek
Bülbül idim gül dalında
Gül içinde gülden oldum
Çok yoruldum yar yolunda
Yol içinde yoldan oldum
Dertlilere deva yoktur
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!