Ozan Lütfü Yıldırım Şiirleri - Şair Ozan ...

Zemrehinin hükmü baharın olmaz
Yüce dağ başında kar erir gider
Gönül bahçesinin gülleri solmaz
Gönülden gönüle bar verir gider

Hasreti gönlüme düşürdün saldın

Gönlümü gönlüne mihman eyledin
Gönülden almadın gönlümü aldın
Gönül dili ile çalıp söyledin
Gönülden çalmadın gönlümü çaldın

Gönül sarayının kapısı zardan

Gönül sarayımın sensin mihmanı
Gönlümü gönlünden tutma gönülsüz
Can cananın canı cananım hani
Gönlümü gönlünden etme gönülsüz

Duyulmaz mı acep gönlümün sesi

Beni halden hale saldın salalı
Gönlümün efkarı zarım yaralı
Ben kendimi gayrı bildim bileli
Gönlümün efkarı yarım yaralı

Bize hicran düştü ezelden gülüm

Aşkın ateşine saldın salalı
Gönlümün narını söndüremedim
Ne garip başım var böyle belalı
Gönlümün yarını döndüremedim

Hayalin gözümün önünde tüter

Gel seninle gidek gülşene bağa
Gönlünle gönlümü seviştir gönül
Çekme yüreğimi aşkınla dağa
Gönlünle gönlümü ovuştur gönül

Şu sinemi sevdan yaktı eritti

Gönül hanesine eyledim mihman
Gönlünü gönlüme kazıdım yazdım
Yıkılsa üstüme bu koca cihan
Gönlünü gönlüme bezedim yazdım

Çıkarma gönlünü gönlümden sakın

Ben beni o yara anlatamadım
Gönül aynasını pak edip gelsin
Şu gönül sazını dinletemedim
Gönül aynasını ak edip gelsin

Bağlasın gönlümü gönül bağına

Gönül yarasını saran erenler
Gönülün yarası gönülden olur
Muradını alıp sefa sürenler
Gönülün çırası gönülden olur

Gönül hanesinin sensin çırası

Mihman eylediler seni gönüller
Gönüllerde gezer dost Ahmet Gezer
Çok bekledik seni yıllar seneler
Gönüllerde gezer dost Ahmet Gezer

Her zaman her yerde ansın gönüller