Gönül defterini yazar dururum,
Yazacak yer mi var, yine gönlüm boş.
Karalayıp durdum her satırını,
Dizecek yer mi var, yine gönlüm boş.
Dalgalar çoğaldı sayfalar bitmez…
Deniz boya oldu, mürekkep yetmez.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta