Ozan Ali Aydın 2 Şiirleri - Şair Ozan Al ...

İndim seher ile yarin bağına
Menekşe tarumar, güller perişan
Varıp gidem dedim gönül dağına
Goncalar açmamış diller perişan

Yağmuruna küsmüş bizim tapraklar

Gülünce gözlerin çözülür buzlar
Sol yanımda kardelenler açılır
El ele tutuşup gelince yazlar
Öğrendim ki kanatsız da uçulur

Cümleler kurulur yanaklarında

Yar ozanın sazın da ki ezgiye
Yazılan şiirdim sana bir zaman
Deniz gözlüm alnında ki çizgiye
Dökülen nehirdim sana bir zaman

Sanki cemre indin dağım karına

Sevda karşısında aciz
Kalan Ozan sazı ağlar
Yangınını bam telinden
Çalan Ozan sazı ağlar

Olmadan yarın benleri

SENİ

Vefasız güzelle hemhal olursan
Atar bir köşeye, yel gibi seni
Öze önem veren sadık bulursan
Damak tadı bilir, bal gibi seni.

Sevdalık olmuyor öyle dil ile
Ateşte yanmayan sevdim demesin
Bir öğün doyulur gülüm bal ile
Suyuna kan mayan sevdim demesin.

Nefis bir tavuktur insan da cücük

Son baharın ilk günü bir eylül akşamında
Eteğinden umutlar saçarken sevdim seni
Şiirin kıyısında kimse yokken yanımda
Göçmen kuşlar umuda uçarken sevdim seni

Gülüşün su üstüne düşünce oldu hare

Bir sevda türküsünü okudum kulağına
Ezanla sevdim seni selayla terk ederim
Bitmeyen bir şiirle yapıştım dudağına
Bu ruh çıkmadan tenden sanmaki ben giderim

Silinmez bir yazgıyla anlına yazıl mışım

Şöyle bir uzandım gönül dağına
Derin vadilerde yazıldı türküm
Besmeleyle girdim yarın bağına
Gerdan gibi boyna dizildi türküm

Hayalin karşımda, kendimden geçtim

İliklerime kadar hissettim sen sizliği
Bakınca duvardaki saat bile üşüdü
Sen nasıl kabüllendin sevgili bensizliği