Ozan Ali Aydın 2 Şiirleri - Şair Ozan Al ...

Garip Ozan bir güzele tutuldu
Söyledi Mihriban çaldı Mihriban
Bülbül güle aşk yüzünden uduldu
Aklımı başımdan aldı Mihriban

Şeker şerbet bal oluyor dilinde

NE ÇOK İSTERİM

Adını anmadan geçen bir günü
Unuttum demeyi ne çok isterdim
Bir çift gülen göze verdim ömrü
Maziyi silmeyi ne çok isterdim.

Arada görünüp kurdurma düşün
Sensizlik kadermiş senden öğrendim
Kimsesiz insanın yuvasız kuşun
Yuvası olmazmış dünden öğrendim

Ben şair adamım ustalarımdan
Elif gibi dik durmayı öğrendim.
Yalan dolan geçmez benim aklımdan
Eğri kalbe taş vurmayı da öğrendim.

Aklım Halil İbrahim, kalbim sofrası

Sevda günlüğüne yazıldı adım
Menekşe okudu gül okumadı
Dediler bülbülün yarası derin
El alem dokundu yar dokunmadı

Dünyaya geleli bir garip haldım

Neyleyim bağbanı neyleyim bağı
Dalına konacak gül olmayınca
Eşsiz kelik netsin yeşeren dağı
Ötüşüne, öten dil olmayınca

Şu ömür dediğin yazlı, kışlıdır

Ziyaret edipte gönül hanımı
Açmayı bilseydin kölen olurdum
Yoluna serer idim inan canımı
Yar sende ben düğün şölen olurdum.

Eğeydin dalını azıcık bana

Kırağı düsünce ömür dalına
Sarararan yaprağım düştü, düşecek
Eyvah ile baktım gençlik çağıma
Cömahat mezarım eşti, eşecek

Ağır gelir yüküm eğer dalımı

Dışarda kara kış içimde bahar
Yazılmamış şiirlere özlemim
Şimdi çok uzakta kahve gözlü yar
Görmediğim şehirlere özlemim.

Ben onu görmeden düştüm bu derde

PERİŞAN

Dost bağına girdim yemiş almaya
Gövdeler sam yemiş dallar perişan
Değdim sinesine şifa bulmaya
Gül benzi sararmış allar perişan.