Sen bakınca çözülürdü bütün dizelerim...
Ve şiirlerimin tek ikametgahı
olurdu gözlerin...
Şimdi anlıyorum aslında aramızdaki o büyük farkı..
Sen bana gitmek için gelmiştin bense daha çok sevmek için var gücümle kalmıştım direnmiştim..
Sense sürekli eksilttin azalttın..Ve ben yüreğimde sürekli yalpalayan bu aşkla daha ne kadar yürüyebilirdim ki?
İşte bu yüzden senin bu kaygısız umursamaz sevgin her şeyinde sonu oldu ve ben sensiz bir hayatı iki kişilik yalnızlığa tercih ettim..
Şimdi anlıyorum ki ''yanlış bir aşkta yük olmaktansa yalnız bir kalpte tek olmalıymış insan..''
Sen hep şansa inandın
her şeyi oluruna bıraktın
ve gittin...
Ben ise hep nasip dedim
her şeyi Allah'a bıraktım
ve sustum...
Unutsam unutsam
en fazla yeni bir siir yazana kadar
unutabilirim ben seni..
Biliyorum yine alacagım elime kagıdı kalemi
ve yine sen geleceksin aklıma..
Sakın yadırgama kalbim
unuttun mu..?
Ayrılık aşkın geleneğindendir.
Ve sen her halükarda
yine seve seve unutacaksın...
Ne olur gelme aklıma olur olmaz öyle..!
Gelme iste..!
Çünkü her bulamayısımda seni
ben daha çok kayboluyorum kendimde..
İyi de o işler öyle olmaz işte
ortak günahlarımız var seninle
gideceksen de
gel paylaşalım
bu ayrılığı ilk önce.
Ve bir gün gelir sende
özlemem dediğin o yerden özlersin...
İşte o zaman gururunu bırak bir kenara
sadece kalbini al gel yanıma...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!