Oyunlarına alet edildim Şiiri - Aygül Zade

Bir masal gibi başladın sen,
Gözlerinle kandırdın beni ilkin.
Gülüşlerin tuzak, sözlerin zehir,
Ben gerçek sandım, sen yalandın derin.

Bir figürmüşüm senin sahnende,
Bir rol vermişsin, bilmeden ezberledim.
Sen yazmışsın bütün sahneleri,
Ben sadece inanmışım, ezilmişim, sevmişim.

Her kelimen sahteymiş, içi boşmuş,
Sana “aşk” dedikçe, ben yok olmuşum.
Bir piyon gibi sürülmüşüm ileri geri,
Zaten hiç olmamışım senin için biri.

Oyunlarına alet edildim,
Hem de isteyerek, severek, bilmeden.
Kandırıldım göz göre göre,
Çünkü sevdim, çünkü sandım “gerçekten.”

Gülüşlerinin ardında bir hesap varmış,
Bense safça “mutluluk” sanmışım.
Her dokunuşun bir yıkımmış aslında,
Ben sadece yaralarımı öpmüşüm ardından.

Sen eğlenirken kalbimle,
Ben kendimi kaybetmişim gizlice.
İçimdeki çocuk sustu bir gün,
Çünkü anladı: Bu sevda, koca bir oyun.

Şimdi ne yalanını, ne varlığını isterim,
Ne bir sözünü, ne hatıranı severim.
Ama içimde sönmeyen bir öfke var,
Kendime: Nasıl bu kadar inandın, nasıl bu kadar yanıldın?

Oyunlarına alet edildim…
Ama artık senin sahnende değilim.
Perde kapandı, ışıklar söndü,
Ve ben... bu enkazdan yeni bir benle döndüm.