yaşam,
tiyatrodur bazı insanlar için,
sadece sahneler,
ve,
figüranlar değişir,
oynanan oyunda,
başrol oyuncusudur hep aynı kalan,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kendi hesaplarıyla başbaşa...
saygılarımla...
güzeldi...
düşer ,maskeler birgün
sadece bir damla göz yaşı kalır maskeye damlayan..
saygımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta