Eskiden evimde otururdum, buna fırsat varken hala.
Şimdi dünya evimin içinde, oyuncak olmuş elimdeki bir telefonla.
O mu oyuncak bende, ben mi onun oyuncağıyım bilemedim.
Kafamdaki curcunadan kaçıp da kendimi dinleyemedim.
Bu sürekli çalışan makineyi dinlendirmek lazım arada.
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta