Eskiden evimde otururdum, buna fırsat varken hala.
Şimdi dünya evimin içinde, oyuncak olmuş elimdeki bir telefonla.
O mu oyuncak bende, ben mi onun oyuncağıyım bilemedim.
Kafamdaki curcunadan kaçıp da kendimi dinleyemedim.
Bu sürekli çalışan makineyi dinlendirmek lazım arada.
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta