Kendi Hira Dağı’ma çıkıyorum çoğu zaman,
Cebrail’imi bekliyorum, bulamıyorum…
Bulsam da fayda edecek mi onu da bilmiyorum.
Ama kendimi aramayı bırakırsam kaybolacağım,
Hiç yoktan bunu biliyorum.
Derin maviliklerin buluştuğu yerde arayın beni.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta