Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Büyük de olsak ilk yaşanan her şey heyecanlı ve güzeldir hele ki çocuksak ve hoşumuza gittiyse
Kutlarım Perihan hanım
.
.
Salıncaklar çocukların hayatından hiç çıkmayacak oyuncaklar.Bizimle çocuklarımız arasındaki hiç kopmayacak bağ.Bu bağı canlı tutmak lazım...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta