seyredemem yüzünü can veren yaprakların
kuruyan kaynakların kederine bakamam
yanlış derviş gibiyim, sıkıyor beni hırkam,
bir davul derisine dönüşmüş sanki arkam
duyuyorum inişini vakitsiz tokmakların.
evrenin aynı evren olduğunu kim söyler
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta