Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sen hayatınla oynadın mı hiç?
Uzanabildin mi intiharın en sinsi bakışlarına gözlerinle?
Hissedebildin mi korkunun anlamsız yokluğunu?
HAYATINLA OYNAMAK YERİNE, HAYATLA OYNAMAYA ÇALIŞMAK, ONA EZİLMEMEMEK ÇABASI İÇİNDE OLMAK GEREK... ÇOK GÜZEL DERİN MISRALAR... TEBRİKLER...
Kendi aksinde boğulan aynalar gibi
Kaybolalım karanlığın ateşli gözlerinde
Anlat ki, yağmurun gölgesinde yeşeren
Ruhlar çalsın
Dudaklarımızdaki özgürlük melodisini ...birine nasıl şair denir? eğer böyle bir bakış edinmişse, böyle anlatıma sahipse....bir şiire ne zaman işte bu denir ? sözcükler birbirine bağlanan halkalar olmuşsa yani şiirin denizine bir taş atsanız bürtün sözcükler dalgalanırsa...şair arkadaşımı tebrik ediyorum...ve sözcüklere bu kadar anlam yükleye bildiği için kendizini takdir ediyorum..
mükemmel bir şiir...
yüreğinize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta