oysa; ne güzel çocukları vardı,
hayallerimizi gömdüğümüz bu kentin...
bir dünya kavga ellerimizde,
göğün ateşlerini yutardık...
bir kaç gün daha ömrümüz olsa;
sanki dünyayı kurtaracaktık...
dağıldık, nasıl oldu hiç anlamadık.
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.
Devamını Oku
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta