Avuçlarımın içinde pencereden seyrederken karın yağdığını
Sanki gözlerinde güneşli günlerin ayrılığı vardı anlatmak istediğin
Nefesimle ısıtırken üşüyen bedenini sanki hiç o gün gelmesin der gibiydin
Bakışlarımız ne zaman bir biriyle karşılaşsa dışarıya bakardın son ra bana
Üzülme kanatsız meleğim o güneşli günler geldiğinde sen yine özgürsün
Kanatların ne kadar bende olsada özgürce uçmak istediğinde senindir
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta