Oysa ben bilirim yokluğun kışıdır,
Tüm çiçekleri solduran, kar tanesidir.
Güneş doğsa da gölgen düşer her yere,
Sessizce yanar içimde kor bir hasret.
Biliyorum ki dönüşün bir masal belki,
Ama her sabah aynı umutla uyanır bu kalp.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta