Öylesine Gelenler Şiiri - Mustafa Sevimli

Hayat yol ayrımlarından ibarettir
Her girdiğimiz yolda bir şeyler yazarız
Yazdıklarımız alın yazımız olur bazen
Yazmadıklarımız ah-u feryadımız

Kar tanesi gibi savrulmuşuz yeryüzüne
Kimimiz çarpmışız kayaların çıplak yüzüne
Kimimiz duvak olduk baharın yeşil yüzüne
Nisan sevinci de olsak kapılırız eylül hüznüne

Uzak dağların doruklarında kaldı gözlerimiz
Ovaların koynuna salındı sessiz sözlerimiz
Rüzgarın şarkısında nota oldu özlerimiz
Bir damla gözyaşında söndü közlerimiz

Bir de beşinci mevsim vardır dört mevsimden öte
Islanmamış yağmurlar düşer hisler boyunca
Filizlenmiş duygular göğerir azgın tipilerde
Gri umutlar maviye döner yürek aşka doyunca

Yorgun akşamların Islak kaldırımlarına fısıldardık
Geleceğimize dair masmavi düşlerimizi
Karanlıkta yürüyerek öğrendik dostluğu
Sırtımızdan aldığımız hançer yaralarıyla

Gönül gözesi kurur yorgun düşer hisler
Kelimeler yanar kan çanağı olur gözler
Başlar eğilir öne sürünür tertemiz yüzler
Terkedilmiş vakitler aydınlık bir zamanı gözler

Bir elimde hayat diğer elimde ölüm
Gah deryaya ulaşamamış bir gölüm
Gah derya içre ıssız bir çölüm
Dikenli arazilerde asi bir gülüm

Saniyeler nakış çizerken zamana
Senin de bir izin kalacak hayatta
İçinde yürünmemiş yollar var daha
Levhalara bakıp da kendini sınırlama

Karanlığı yaran şimşekler gibiydik
Delikanlı mayıslar büyürdü yüreğimizde
İçimizde beslediğimiz çocuklar içindi
Bedenimizi soğuk asfaltlara serişimiz