belki bir gün ölüm sessizce çalar kapımı
belki de binlerce sesle gelir
ve heybesine koyup benliğimi
götürür dağlar ötesine
ama bilmez ki
yüreğimin izi kalır
binlerce yürekte...
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Tohum ölse filiz çıkar özünden,
Ağaç olur, habbeciğin cüzünden.
Bunun adı, 'zulüm' değil, 'mükafat'!
Güler çiçek, bu fetihin hazzından.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta