Kırgınlıklarım olduğum ve olamadığım şeylere dair,
Zamanın avuçlarımda ufaladığı o kırık aynalara bakıyorum,
Yüzümde yabancı bir çehre, ceplerimde ağırlaşan keşkelerle.
Yaşamla talep edilenin ortasında uçurumların arasında
küçücük ümit kırıntıları arıyorum kendime dair.
Yıkık köprülerin eşiğinde, rüzgârın savurduğu bir yaprak gibi,
Kendi sesimin yankısından ürken bir gölgeyim şimdi.
Adam yaşama sevinci içinde
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini
Devamını Oku
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta