Kırgınlıklarım olduğum ve olamadığım şeylere dair,
Zamanın avuçlarımda ufaladığı o kırık aynalara bakıyorum,
Yüzümde yabancı bir çehre, ceplerimde ağırlaşan keşkelerle.
Yaşamla talep edilenin ortasında uçurumların arasında
küçücük ümit kırıntıları arıyorum kendime dair.
Yıkık köprülerin eşiğinde, rüzgârın savurduğu bir yaprak gibi,
Kendi sesimin yankısından ürken bir gölgeyim şimdi.
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta