İnsan hayatında sadece bir kez karşısındaki insanın gerçekten beynini avuçlarına alıp gerçekten ne düşündüğünü, söylediklerinizden ne anladığını, sizi neden sevmediğini kanlı canlı görmek istiyor.. Böyle bir şey tıbben mümkün değil tabi.. Sonra ne düşündüğünü tahmin ettiğiniz, sizi neden sevmediğini ya da sevdiğini anlayabildiğiniz insanlar giriyor elbet hayatınıza. Giriyor girmesine de insan sadece anlamakla yetindiği birini seviyor, anlayamadığına ise hayallerini emanet ediyor... Şunu tüm içtenliğimle söyleyebilirim, üç dilek hakkım olsa, üçünde de beni neden sevmediğini bilmeyi dilerdim!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta