Öyle Git Şiiri - Sadık Kocabaş

Kendi ateşimle yandım kavruldum,
Kül olup yelinde göğe savruldum.
Doğrulmaz belimden, koptum devrildim,
Kalan şu canımı üz de öyle git.

Dermanı kendimde zehir eyledim,
Kendi kaderimi kendim söyledim.
Bir kuyu kazdım ki, ben de boyladım,
Ruhumun içini süz de öyle git.

Gözümde çakılı o kör bakışın,
Canıma batıyor zehirli kışın.
Bitsin bu beyhude, sonu yok işin,
Beni bende koyup, bez de öyle git.

Huzurum kalmadı, varken kararım,
Ben kendi kendime en büyük zararım.
Artık ne sorarım, ne de ararım,
Hükmünü tenime yaz da öyle git.

Dünya dedikleri benim zindanım,
Talan oldu gitti şöhretim, şanım.
Kendi mezarıma sığmıyor canım,
Kalemsiz Şair’i ez de öyle git.