Öyle bir geceki sabah olmiyor
Kim bilir hangi ağır eller saçlarını okşiyor
Ah benim hazanım gönül ızdırabım
Korkü gözlerine sunmuş öylece bekliyor
Ben bakmağa kiyamazken
Macara sandın sürüklendin zifri karanlığa
Kapanır demir kapılar fark edilmez içerdekiler
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta