ince kırık bir akşam yarimiz olurdu
sesimizi hiçbir sabah tanımazdı
kimse birbirini bizim birbirimizi tanıdığımız gibi tanımazdı
sabahın tanımadığını seslendirmekti öpüşmek
bu bizim aşkımızdı
bizsiz bir akşam randevulaşması olmazdı kayan yıldızların hiçbir dilekle
abartısız ölümü küçültürdük şiir tek çocuğumuz olurdu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta