Öykülerim: Cennat'ta (485) Şiiri - Yoru ...

İbrahim Arslan
1000

ŞİİR


15

TAKİPÇİ

1. Bölüm: Cennat'ta Güneşin doğması Ve Batması ne demek

Yıl diye bir şey yok... Burası Cennat... Ne milattan önce idi, ne milattan sonra... O gün bir oğlu oldu Napel ile Meyrami'nin... Şimdi kırk kere güneşin batmasını ve doğmasını sayacaklardı. Oğlana ne ile çağıracaklarına karar vermek için... Meyrami o günlerde Napel'in ikinci kadını Köri'nin de bir evlada gebe olduğunu öğrendi. İçinden dualar etti yerlerin, göklerin yaradanına... O da bir erkek verirse iki erkekten biri gelenekleri için öldürülecekti... Yarı yarıya şansı vardı oğlunun.

Napel işaretli bölgeden dışarı çıktı bugün. Kendi dünyasından başka dünyaları merak ediyordu hep. Ama kabilesi bu davranışını bilseler en feci şekilde ölümüne karar alırlardı. Bu bazen uçurumdan yuvarlama, bazen de daha ağırı kanlı gölde boğma şeklinde olurdu... Yürüdükçe yürüdü ama bir müddet sonra geri döndü... Kabilesinin reisiydi.

Bugün 22. güneşte battı...

Tamamını Oku

Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta