İstanbulda dünyaya gelen ekrem evin tek coçugu el bebek gül bebektir
mehmet ekreme aşırı düşkün olarak ilgilenir zeynepmehmede gözün degecek
ekreme ne kadar üstüne titriyorsun mehmet benim koçum zeynebim
allah a şükürler olsun bana bir erkek evlat verdi seni çok seviyorum zeynep
aman allah korusun oglumu nazardan gözden nasıl diyebiliyorsun zeynep böyle
benim koçum adam olcaçak hemde büyük adam bana güç veriyorsunuz ikiniz
mehmet arasıra öksürük tutar önemsemez zeyney bir doktora görünsen canım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Mükemmel bir anlatım.
Akıcı, tema güzel, kurgu fevkalade....
Sevenler mutlu olsun hep....
Tam Puan + Ant.
Sevgilerimle....
Nafi Çelik
BENDENDE MUTLULUKLAR GÜL VE EKREME
HARİKA ÖYKÜLER YAZIYOSUN ARKADAŞIM
KUTLARIM
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta