ÖVÜNÜYOR GARİBİM
“Gönlü yârda olanın gözü yerde olmalı…” (Mevlâna)
Kimi Şam’dan kimi Şarktan toplamış ayakları,
Kendince şaheser yazmış, övünüyor garibim!
Kimi gamdan kimi Garptan toplamış uyakları,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta