Devrilirken bir tabut
Gece ağlarını atar hiçliğe doğru
Birden kanla dolar çay bardağım
Ve sen kokunu yitirirsin ey hüzün
Suretin silikleşir gri bir bulut
Yüzüme siner her gün
Altından geçtiğim gök
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
