Otuzlarındayım Yaşımın

OTUZLARINDAYIM YAŞIMIN

Yaşama dair ne varsa gidiyor benden,

Yerini derin bir boşluğa bırakarak.

Biraz sakin, biraz dingin oluyorum,
Ömrüm ilerledikçe;

Sevgim, heyecanım ve yaşama isteğim
Geride kalıyor.

Gülmeyi, heyecan duymayı unutmaya başladım.

Otuzlarındayım yaşımın,

Ortasında yaşamayı bıraktım sanki.

Çokça ölümler görmeye başladım;

Babamın, ablamın ve dostlarımın,

Tek tek gidişlerini yaşadım ardı ardına.

Yüzüm ölüme döndü yüzünü,

Otuzlarındayım yaşımın.

Babalık ve kocalık dışında,

Beni bağlayan bir köprüm kalmadı.

Hayaller ve planlar benden çok uzak,

Yarına dair hiçbir bekleyşim yok.

“Hadi gel” diye tutunacak bir dalım yok,

“Yetiş dost” diyecek muhabbetim kalmadı.

Eskidi bende yaşama dair ne varsa;

Kara toprak vermez, alır oldu benden.

Otuzlarındayım yaşımın,

Güneş doğmazsa varmam farkına

Kaç gecelik misafirim bilmem

Şifa istemez derdim.

Otuzlarındayım yaşımın;

Dostlarım eski ve ölenlerden ibaret.

Yolun sonunda durmuş yürüyenim ben;

Ne kalkacak bir otobüsüm var, ne trenim...

Menzilden de, yoldan da vazgeçmiş,

Bir meçhuldeyim

Otuzlarındayım yaşımın.

21 Haziran 2026
Antalya