Otuz Yıl Gecikmiş Mektup

OTUZ YIL GECİKMİŞ MEKTUP

Aslında inanmayacaksınız biliyorum, bu kesin,
Anlatacağım bu olağan dışı garip hikaye,
Geçmemiştir sanırım başından, duyan herkesin...
Sabırla dinlerseniz anlatacağım,
Anlatmasam, nefesim kesilecek boğulacağım...
Tam otuz yıl önce, mektup gönderdim bir sevgiliye,
Sormuştum benimle evlenir misin güzelim diye...
Sonra cevap beklemiştim yıllar boyunca..
Cevabın hiç gelmeyecek sandım hayat boyunca,
Otuz yıl sonra verince evimizi, bir yap-satıcıya,
Ustalar evi sökerken bir mektup bulmuş,
Otuz yıl beklenen, mektubu hiç aklımda yokken,
Bu sabah getirip önüme koymuş..
“Açılmamış bu mektubun bir önemi var mı” diyerek,
Bir ateş parçası gibi, getirip elime vermiş...
Yıllarca özlemle beklenen mektubun, şimdi,
Anılarla beraber, üstüme geliyor yanar dağ gibi,
Ellerimde, fitili çekilmiş bir bomba gibi...
Ustalar işin önemini hiç bilmeyerek,
“Merdivenle duvar arasında bulduk” dediler,
Şaşırmış halime ne çok güldüler.
Gecikmiş mahcup bir postacı gibi, çekip gittiler...
.................
Müthiş bir şaşkınlık içerisindeyim.
Ne garip bak yine aylardan nisan,
Yeniden o hülyalar ülkesindeyim.
Silinip gitti aradan geçen bütün yıllarım,
Sanki hiç yaşanmamış gibi sensiz anılarım.
Şimdi de üşüyorum, dondu sanki mektubu tutan elim,
Bir görsen nasıl çırpınıyor zavallı yüreğim!
Bilmem ki bu kadere ben şimdi ne diyeyim...
....................
Ve neden sonra okudum geciken mektubunu,
Sormuştum “benimle evlenir misin güzelim” diye,
Demişsin ki, “kalbim, ruhum sana hediye,
‘Evet’ten başka sana ne söyleyeyim?
İstersen gelinlik giyinmeden çıkıp geleyim.”...
....................
Bilmem ki bu kadere ben şimdi ne söyleyeyim..
Sana bir mektupla cevap yazamam ama,
İstersen bir şiir yazmıştım, hâlâ emanet ki bana..
Anlatır bu şiir halimi sana;
“AĞLARKEN DÜĞÜN GECESİNDE”
Belki silinip gider kırgınlıklar, gönlümün ecesinde.
Bir görseydin halimi, davetsiz misafir gibi,
Seyrederken seni, yüreğimin kırık penceresinde...