Hayat denen bu otobüsün
arka beşlisinde geldik bu güne.
Kaptan nereye dediyse
o yöne gittik delice.
Durmadan muavin değişti, hizmet eden
Bir o yana, bir bu yana
nereye bile demeden
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




galiba bu şiirden ders almamız gerekiyor. Ne idik ne olacağpız, işte önemli olan da bu. doğum ile ölüm arasını oturup düşünmemiz gerekir. kalemine sağlık kardeşim çok güzel olmuş
Hayat gerçekten bir otobüs. Genelleme çok iyi. Hele son bölümdeki
'Aynı otobüste ağlayıp gülen bizler
yarın değiştireceğiz vasıtaları.
Artık otobüs falan da olmayacak
Bir kaç tahtadan ibaret bir vasıta
tekerleklere ise, dost düşman dolacak.
Gideceksin,
nereye gittiğini bile bilmeden.
Ben neydim,
ne oldum diyemeden...'
dizeleri insanı çok düşündürüyor. Şiir çok güzel olmuş başarılar:
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta