O, hep ayakta idi işi hep dolaşmaktı,
Sırasına geçip de o hiç oturmayacaktı,
Yemek de yemiyordu hem de hiçbir şekilde,
Her ne önersek de ağzına götürmede,
Ne vermeli diyorduk otizmli yavrucağa,
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta