Sen, nefret hedeflerken otistikler bağışlar,
Kargaşa yapar diye türlerimi kınar…
Çünkü otistik doğal, tabiat gibi zengin,
Bizden çok anlayışlı yüreği daha derin…
Ne endişe ne kaygı onlar huzurlu çocuk,
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta