Öte İle Ziyade Şiiri - Sinan Bayram

Ne senin sınırların ne de benim sınırlarım,
Bu aşkın haritasında siliniyor kıyılar.
Döküldü dilden o en mahrem sırlarım,
Şimdi içimde senden öte bir derinlik var.

Eksildim sandıkça sende çoğalmaktayım,
Bir aynanın sırrında eriyor bakışlarım.
Kendi gölgemden bile uzaklaşmaktayım,
Benden ziyade oldu artık tüm akışlarım.

Hangi harf yetişir ki bu sonsuz manaya?
Sen, bende saklı olan o dilsiz kitapsın.
Karıştım sonunda en masum dünyaya;
Hem benden öte yol, hem ruhumda çapsın.

Bir nehrin denize kavuştuğu o mutlak an,
Ne suyun adı kalır, ne dalganın kederi.
Sıyrıldı tenimizden o ağır, kirli zaman,
Geçtik kendimizden, o en mukaddes yeri.

Senden öte bir sen, benden ziyade bir ben,
Aşkın o dar kapısından bir olup geçtik.
Geriye ne bir iz kaldı ne de bir mesken,
Biz bu varlık zehrini yoklukla içtik.

Sinan Bayram