Ötanazi Şiiri - Ramazan Saç

Bağrını çürütürken günden güne acılar
Artık bir nihayete ermeliydi bu sancı
Ve zihninde hep aynı düşüncenin usancı
Hayatta mı ölüm var ölümde mi hayat var

Çok düşündü ölümü içenler ayılır mı
Bir daha ölüp ölüp dirilmeye ne gerek
İsyan etti biricik Tanrı’sına söverek
Izdırapla yaşamak yaşamak sayılır mı

Saatleri tüketti gamlı düşüncelerle
Mekânda fosilleşti zamanda buharlaştı
Hayal âlemlerinde yasak hudutlar aştı
Soğuk soğuk terledi bir sıcacık kederle

Titreyişler içinde kalem tutan elleri
Önüne getirilen evrakı imzaladı
Ne bir izi kalacak ne de şimdi bir adı
Yıldızlarca uzakta mutluluk emelleri

Birdenbire canlandı hatıralar yeniden
Gözlerinin önünden gelip geçti seneler
Sevgiler sevgililer ve daha neler neler
Sadece hayat değil avuçlarından giden

Şimdi veda vaktidir kasavetli bu şehre
Bir yatağa uzandı her şeyi terk ederek
Sonsuzluğun sırrını kanına zerk ederek
Katili olacaktı seyrettiği son çehre
07.01.2026