Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ayrılamam ben senden,yedi tepeli şehir.
Bir an seni görmesem,hayatım olur zehir.
Çok şiirler dinledim,hepside sana dair.
Anlatamamış seni,çaresiz kalmış şair.
Servet Bey!
Kaleminiz oldukça güçlü
Kaleme güç veren yüreği yürekten kutlarım.
Saygılarımla.
buda bendBre İstanbul!
Ey İstanbul! Ben ki burçlarına hilâli diktim,
Uğruna civan mert yiğitlerimle kanlar döktüm,
Senin yollarına bin bir renkten çiçekler ektim,
Bre İstanbul! Aç göynün Fatih benim, ben Fatihim.
en
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta