Derdime çare var mı söyleyin bileyim
Gözümdeki yaşları ben neyle sileyim
Umudum kırıldı kanatsız kuş gibiyim
Söyleyin ben nerde yanlış yaptım
Ben seni hiç sevmedim…
Baharda açan çiçekleri
Al benekli çilekleri
Sevgi dolu yürekleri
Güzel sözlü dilleri sevdim.
Gözlerim ağlamış görmedim
Bir mendil alıp da silmedim
Bırak ağlasın gözlerim
Neden ağladığını bilmesin
İçime attım tüm ahlarımı
Aya bakıyorum ışık saçıyor
Sevdiğim benden kaçıyor
Kalbim yaralı acı çekiyor
Ne hale düştüm bir görsen beni
Saçım uzamış elbisem yırtık
Bir Yaz günü...
Karabulutlar kapladı gökyüzünü
Yağmur damlaları düşmeye başladı
Islandı her yer...
Toprak koktu, dalında açan güller koktu.
Bunun adı aşksa yaşıyorum ben
Bunun adı sevdaysa sevdalandım ben
Yanmaksa yandım kül oldum alevinden
İçimdeki hissi anlatamam ki ben
Bu aşkın adını koyalım gel seninle
Çanakkale geçilmez bil ey arkadaş
Düşmanlar olsa da birbirine yoldaş
Sende bu uğurda can ver gel savaş
Çanakkale geçilmez bil ey arkadaş
Seyit onbaşı koca topu sırtına attı
Ölüm benim derdime çare olur mu
Mezar taşımda ismim unutulur mu
Bir garib kaldım ellerin diyarında
Mezarımın başında dua et olur mu
Mezarım anama yakın kazılsın
Cennetin kokusunu almış
Etrafa miski amber saçmış
Cennet kokulu annemin
Kabrinden nurlar saçılmış
Karlar yağdı deli yüreğime
Dondu buz kesti kaskatı oldu
Bilmem çözülür mü bir daha
Sıcak yüreklerden uzağım artık
Kalp kırılmış gönül darmadağın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!