Osman Onuktav Şiirleri - Şair Osman Onuktav

Dağıstanlı Avar’lar koymuş senin ismini!
Taşlıgüney olsan da! Sen güzelsin İslamsor
Anayurt Kafkasya ya benzetmişler cismini
Şimdi kürtle dolsan da sen ezelsin İslamsor

Her mevsim duman vardır dağlarının başında

Sana varmak için yollara çıktım
Uykuya dalmadan sana gelirem
Yılanlı, çıyanlı dağları yıktım
Ömrüm son bulmadan sana gelirem

Bülbüller darılmış güllerim açmaz

Kalp kırık gönül buruk gözlerinde gördüm ben
Onardım şiirim de dize dize ördüm ben
****

Sanal denen dünyayı sayfa sayfa gezerler
Her türlü olayları elek elek süzerler
Bol keseden atanı klavye ile ezerler
Kendinden korkup pusan sanalda atışıyor

Sanalın her ortamı benzer çama meşeye

Ataletten sakındım
Kendime iş bakındım
Ben kendimi yerdikçe
Sanata çok yatkındım

Hayal kurar düşlerim

İleri gidince geriye dönmez
Vezir de gözü var tutarsa oyun
Atış hattı serbest çapraza inmez
Santraçın has taşı tufandır piyon
Bir karış sakalla uzar mı boyun

PAPAĞAN
Sanal da bir kuş gördüm karmakarışık renkle
Ezberiyle konuşur adı konmuş papağan
Zil sesini duyunca eşlik eder ahenkle
Yaşadığı il Muğla ilçe ise Yatağan
Kafkasi

Yüreğimde sakladım, kime her ne dedimse,
Vakıf olmak isteyen, gelsin bakayım kimse?
****

PARAMPARÇA GENÇLİĞİM



Şöyle bir ah çekmek istiyor
Canım derinden

Felek atar tokat uçurur yardan
Yüreğim yaralı elim perişan
Aman dilensem vefasız yardan
Feryadım duyulmaz dilim perişan

Derdimi görse de görmezden gelir